ኢሬቻ፡ ልዩነትን በምስጋና ውሃ የሚያጥብ ባህላዊ መድረክ
በየዓመቱ፣ የክረምቱ ጨለማና ዝናብ አልፎ፣ የብርሃን ወቅት ሲመጣ፣ የኦሮሞ ሕዝብ ለፈጣሪው (ዋቃ) ምስጋና ለማቅረብ፣ ወደ ውሃዎች ጉዞ ይጀምራል።
ነገር ግን ይህ ጉዞ፣ ከኦሮሞ ድንበር አልፎ፣ መላውን ኢትዮጵያ የሚያሳትፍ ትልቅ ብሄራዊ ትዕይንት ሆኗል።
ከሰሜን፣ ከደቡብ፣ ከምስራቅ፣ ከምዕራብ የኢትዮጵያ አራቱም ማዕዘናት፣ በአንድ ውሃ ዳርቻ ይገናኛሉ።
ይህ በዓል፣ ልዩነትን የሚያጎላ ሳይሆን፣ ልዩነትን የሚያዋህድ ድልድይ ነው።
በዚያ ቦታ፣ የተራራቁ የመሰሉ ልቦች ይገናኛሉ፣ የተራራቁ እጆች ይጨባበጣሉ። ሳር ለምለም ይዞ፣ ውሃ ላይ የሚረጨው እያንዳንዱ እጅ፣ "ላለፈው አመሰግናለሁ፣ ለሚመጣውም ተስፋ አለኝ" የሚል ዝምተኛ ጸሎት ይዟል።
ዛሬ ላይ፣ ኢሬቻ ሌላ ትልቅ ሚና ጭምር እየተጫወተ ነው፣ የቱሪዝም ኃይል።
ከዓለም ዙሪያ የሚመጡ ጎብኚዎች፣ ይህን የቀለማት፣ የዝማሬ፣ የአንድነት ትዕይንት ለማየት ወደ ኢትዮጵያ ይጎርፋሉ። በምስራቅ አፍሪካ ካሉት ትልቁ ባህላዊ መድረኮች አንዱ ተብሎ ይጠቀሳል።
ይህ ማለት፣ ባህል ብቻ ሳይሆን፣ ኢኮኖሚም እያደገ ነው ማለት ነው ፤ ሆቴሎች፣ መጓጓዣ፣ የእደ ጥበብ ውጤቶች፣ ሁሉም ከዚህ በዓል ተጠቃሚ ይሆናሉ።
ከዚህም በላይ፣ ኢሬቻ ኢትዮጵያውያንን ወደ ሀገራቸው የሚስብ ልዩ ኃይል አለው። በውጭ ሀገር የሚኖሩ ልጆቿ፣ ይህን ወቅት ጠብቀው፣ ናፍቆታቸውን ለማርካት ወደ መሬታቸው ይመለሳሉ።
ይህ በዓል፣ ርቀትን የማጥበብ ልዩ ኃይል አለው። ይህ ቅርስ፣ የአንድ ብሔረሰብ ብቻ ንብረት አይደለም። የመላው ኢትዮጵያ የጋራ ሃብት ነው።
እያንዳንዱ ኢትዮጵያዊ፣ ይህን ውብ ባህል የመጠበቅ፣ የማክበር፣ ለትውልድ የማስተላለፍ ኃላፊነት አለበት።
ምክንያቱም ኢሬቻ የሚያስተምረን ነገር አለ ፤ምስጋና፣ አንድነት እና ተስፋ ድንበር የላቸውም።
Comments
ምንም አልተገኘም.
አስተያየቶችዎን ይተዉት.